سابقه و هدف: سندرم تونل کارپ یکی از شایع ترین بیماری هایی است که بیماران را به کلینیک های ارتوپدی می کشاند وامروزه جراحان زیادی تمایل به جراحی با برش محدود پیدا کرده اند لذا این مطالعه با هدف مقایسه نتایج درمانی جراحی باز با جراحی با برش محدود به وسیله چاقوی Smillie صورت گرفته است.مواد و روش ها: در این مطالعه آینده نگر 72 بیمار (98 عمل جراحی) مبتلا به سندرم تونل کارپال وارد مطالعه شدند و به صورت تصادفی در دو گروه جراحی باز (46 مورد) و جراحی با برش محدود با استفاده از چاقوی Smillir (52 مورد) قرار گرفتند. بهبود بالینی به وسیله پرسش نامه بوستون مورد ارزیابی قرار گرفت و بهبود الکترودیاگنوستیک، طول مدت جراحی، اندازه برش و عوارض جراحی به کمک تست های تی زوجی، تی مستقل و کای دو مقایسه گردیدند.یافته ها: بلافاصله بعد از جراحی به جز در دو مورد از گروه جراحی باز و یک مورد از برش محدود پارستزی برطرف گردید. از نظر پارامترهای الکترودیاگنوستیک بعد از عمل بین دو گروه اختلافی مشاهده نشد. وجود درد بعد از جراحی در هفته های دوم و ششم به طور معنی داری در گروه جراحی برش محدود کم تر بود (به ترتیب 0.035=p و 0.011=p). امتیاز بوستون در ماه سوم بین دو گروه اختلاف معنی داری نداشت اما در ماه ششم با اختلاف معنی دار در گروه برش محدود بهتر بود (به ترتیب 0.515=p و 0.029=p). یک بیمار در گروه جراحی باز دچار باز شدن زخم بعد از کشیدن بخیه ها گردید.استنتاج: جراحی با برش محدود با بهبود بالینی سریع تری همراه است و با توجه به عدم استفاده از بیهوشی در آن نسبت به جراحی کلاسیک ارجح است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه عمل جراحی آ ب مروارید به روش فیکوامولسیفیکاسیون متداول ترین جراحی در حیطه چشم پزشکی است و آشنایی با جزییات نحوه انجام جراحی و عوارض آن برای همه چشم پزشکان ضروری می باشد. از جمله این عوارض می توان به مشکلات قرنیه و در راس آ نها به تورم این بافت اشاره نمود که به صورت موضعی یا منتشر بوده و دارای عللی چون ذخیره اندک سلو لهای اندوتلیال قبل از عمل و آسیب وسیع این سلو لها در حین عمل، پیدایش التهاب، بالا رفتن فشار چشم، حساسیت به مواد و مایعات به کار رفته و در نهایت آسیب غشای دسمه در حین عمل می باشد. در این مقاله به معرفی یک بیمار با ادم موضعی قرنیه به علت آسیب غشای دسمه می پردازیم.

مقدمه: تانسیلکتومی در زمره رایجترین جراحیهای امروز می باشد. شایعترین عارضه این عمل خونریزی است. قواعد فیزیولوژیک خاطر نشان می کنند که دیسکشن کند (بلانت) در مقایسه با دیسکشن تیز منجر به خونریزی کمتری خواهد شد. بر این اساس نویسندگان مطالعه ای طراحی نمودند که نقش دایسکتور لوزه (چاقوی فیشر) را بعنوان دایسکتور بلانت با لوپ سرنو بعنوان دایسکتور تیزتر پل تحتانی لوزه، در خونریزی حین و پس از عمل مقایسه کنند.روش ها: در یک کارآزمایی بالینی روی 90 بیمار پذیرش شده برای تانسیلکتومی در بیمارستانهای الزهرا (س) و کاشانی اصفهان، هر 2 تکنیک در تمام بیماران روی هر یک از لوزه های کامی اجرا شدند. پس از پک کردن، خونریزی فعال در حفره لوزه ها و بویژه پل تحتانی با بخیه توسط کات گوت 2-0 کنترل شد. سپس بیماران برای 24 ساعت از لحاظ هر گونه خونریزی احتمالی تحت نظر قرار گرفتند. پس از ترخیص، بیماران یک هفته بعد از عمل مجددا معاینه شدند. داده های جمع آوری شده با آزمون مجذور کای تجزیه و تحلیل شدند.نتایج: علیرغم نیافتن اختلافی معنی دار میان دو روش فوق در خونریزی حین و پس از عمل (P=0.08) استفاده از دایسکتور لوزه (چاقوی فیشر) بطور معنی داری خونریزی حین عمل را که نیازمند بخیه کردن ناحیه باشد کاهش داد (P=0.049).نتیجه گیری: شیوع خونریزی حین عمل منجر به بخیه کردن ناحیه خونریزان در دیسکشن کند با چاقوی فیشر از دیسکشن تیزتر با لوپ سرنو کمتر بود. این مورد با قانون فیزیولوژیکی که دیسکشن کند منجر به خونریزی کمتری در مقایسه با دیسکشن تیزتر می شود، تطابق دارد.

105دست از 59 بیمار (54 مؤنث ، 5 مذکر) قرار تحت عمل آزادسازی رباط عرضی مچ دست TCL قرار گرفتند. برای این کار از شکاف 1.5 تا 2 سانتی در کف دست استفاده شد. برش اولیه عمیق گردید و درسمت اولنار مدخل مجرای مچ دستی با برش Tcl نمایان شده و برش با چاقوی منیسک معمولی کامل گردید. در تمام موارد هیچگونه عارضه عصبی در عصب مدیان، اولنار و شاخه های حسی و حرکتی آنها وجود نداشت. یک مورد عفونت سطحی و یک مورد ادامه پارستزی در میان بیماران دیده شد. متوسط زمان پی گیری یک سال و نیم بود.

فناوری های جراحی نوین با هدف افزایش راحتی و قابلیت کنترل عملیات حین عمل و کاهش صدمات حاصل از عمل جراحی در حال توسعه می باشند. ابزار جراحی لاپاراسکوپی فراصوتی یک فناوری نوین جهت کاهش صدمات حاصل از عمل جراحی می باشد. دستیابی به پارامترهای ورودی مناسب در ابزار جراحی فراصوتی، باعث افزایش قابلیت اطمینان عمل و کاهش صدمات حاصل می شود. در پژوهش حاضر با ثابت نگه داشتن نیروی اعمالی بر بافت رگ، اثر تغییر معیار توان و زمان اعمال ارتعاشات فراصوتی و معادل آن انرژی ورودی به رگ در عمل جراحی، بر استحکام مکانیکی اتصال بافت و اثرات حرارتی عمل مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور قابلیت تحمل فشار خون در سرخرگ کاروتید مشترک گوسفند و آسیب حرارتی (سوختگی) ناحیه تحت عمل به ترتیب توسط آزمون فشار و بررسی تصویر اثر حرارتی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج پژوهش نشان داده است که در یک زمان مشخص، یک توان بهینه برای دستیابی به بیشترین قابلیت تحمل فشار بدست آمده است. اما با ثابت نگه داشتن توان، معیار زمان تاثیر یکسانی بر قابلیت تحمل فشار رگ نداشته است. بیشترین مقدار تحمل فشار رگ برابر با 1100 میلیمتر جیوه در توان 44 وات و زمان 10 ثانیه در نیروی 10 نیوتن بدست آمد. نتایج نشان داد با افزایش انرژی ورودی، میزان آسیب حرارتی به بافت اطراف نیز افزایش می یابد.

محدودیت های زیست محیطی در خصوص کاهش انتشار آلاینده ها مانند اکسیدهای گوگرد ناشی از سوختن سوخت های فسیلی، کاهش محتوای گوگرد برش های مختلف نفتی را الزام آور نموده است. روش گوگردزدایی اکسیداسیونی از جمله روش هایی است که به دلیل مزایایی همچون سادگی نسبی فرآیند، شرایط عملیاتی ملایم، هزینه سرمایه گذاری کمتر و عدم نیاز به هیدروژن، در سال های اخیر بسیار مورد توجه محققین قرار گرفته است. تلفیق تکنولوژی های نوین در عرصه شیمی با فرآیندهای شیمیایی متداول، باعث افزایش بازده برخی واکنش های شیمیایی گردیده است. در این پژوهش از امواج اولتراسونیک برای کمک به فرایند گوگردزدایی اکسیداسیونی استفاده شده است تا میزان گوگرد گازوییل نمونه به حد استاندارد قوانین زیست محیطی برسد. اثر هر یک از پارامترهای مربوط به دو بخش اکسیداسیون و استخراج مورد بررسی قرار گرفته و با تحلیل نتایج آزمایشگاهی به دست آمده از طراحی آزمایش، پارامترهای مناسب برای دست یابی به حداکثر گوگردزدایی تعیین گردید. با بهره گیری از امواج اولتراسونیک و پارامترهای بهینه در گوگردزدایی اکسیداسیونی، 90% گوگردزدایی با بازدهی بیش از 95% از فاز آلی حاصل شد.

سابقه و هدف: تاکنون در زمینه رنگبری روغن های گیاهی با استفاده از امواج اولتراسونیک در ایران تحقیقی صورت نگرفته است. هدف از این پژوهش بررسی اثر استفاده از امواج اولتراسونیک در فرایند رنگبری روغن و کاهش دما و زمان مورد استفاده در این فرایند می باشد.مواد و روشها: در این تحقیق برای رنگبری روغن سویا پس از افزودن 1% وزنی-وزنی خاک رنگبر فعال شده با اسید، از حمام اولتراسونیک با توان 150 وات، فرکانس kHz 20 در دو دمای 45 و 60 درجه سانتی گراد در سه زمان 10، 20 و 30 دقیقه استفاده گردید. آزمون های مورد نظر شامل اندازه گیری رنگدانه های کلروفیل و کاروتنوئید، اندیس پراکسید، اندیس اسیدی، تعیین زمان مقاومت به اکسیداسیون با رنسیمت و تعیین ترکیب اسید های چرب توسط GC بوده که بر روی روغن سویای خنثی (شاهد) و روغن سویای رنگبری شده با امواج اولتراسونیک انجام پذیرفت. برای مقایسه نتایج، از آزمایش فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک های کاملا تصادفی با حداقل سه تکرار استفاده گردید.یافته ها: در طی فرایند رنگبری با امواج اولتراسونیک میزان رنگدانه های کلروفیل و کاروتنوئید در حد مطلوبی کاهش یافتند. به طوری که در تیمار 60 درجه سانتی گراد و به مدت 30 دقیقه درصد کاهش رنگدانه های کلروفیل و کاروتنوئید به ترتیب 5.94% و 7.74% بوده است زمان مقاومت به اکسیداسیون به دلیل کاهش اندیس پراکسید و جذب ترکیبات پراکسید درخاک رنگبر افزایش یافت. اندیس اسیدی تغییر چندانی نکرده و ترکیب اسید های چرب پس از فرایند رنگبری با امواج اولتراسونیک تغییر نکرد.نتیجه گیری: امواج اولتراسونیک بر روی ترکیب اسید های چرب روغن تاثیری نداشته و به عنوان روشی سالم و ایمن می تواند مورد استفاده قرار بگیرد.